सोडा बॉटल चष्म्यातून बघावे लागणारे तारांकित वैधानिक ईशारे अथवा नियम व अटी म्हणजे र्निभेळ,निरामय जगण्यास अत्यावश्यक गोष्टींना कस्पटासमान लेखत फाट्यावर मारणे व उथळ गोष्टींचे प्रलोभन अधिक ठळक करीत कायदेशीर चौकटीत बसवल्याचे समाधान मानत राजरोसपणे ठकवणे.
"धुम्रपान व मद्यपान हानिकारक" अशा आशयाचे वैधानिक ईशाऱ्याच्या तळटीपाचे सोपस्कार करीत भडीमार करणाऱ्या दारूच्याच कंपनीचा सोडा विकणाऱ्या जाहीरातीपासून उत्तान व उन्माद आयटम साँगपर्यंत सर्वकाही जगण्यावर प्रभाव टाकते अन् नकळत हेच प्रचलित वास्तव आपले स्वभाव वैशिष्ट्ये बनते अन् वर्षोंवर्ष पिढ्यान् पिढ्या खपत तोच आपला निजात्मभाव बनतो.मग सोपस्कार फँशननुसार ईतिहासाची चाळण झालेली पानं कुरवाळत त्यातील पात्रं म्हणजेच महापुरुष जीवंत करीत त्यांची नको ती प्रेरणा घेवून शिवाजी/संभाजी नावाच्या बिड्या फुकतात.इतर वेळी दुखावणाऱ्या भावना अशावेळी मात्र निबर असतात.आधुनिक जीवनशैलीशी सोयीस्कर सांगड घालत या महापुरुषांना आपमतलबी पद्धतीने गोंजारत स्टाईल स्टेटमेंट बनवत धेडगुजरी प्रयोग सादर करीत वेगवेगळे झेंडे हातात घेत आपल्याच गोंधळलेल्या मानसिकतेत रममाण होत राहतात.
आपल्याला समस्यांच्या मुळाशी जावून त्याचे कायमस्वरूपी निराकरण करण्यात स्वारस्यही नसते अन् जबाबदारीचे भानही नसते असतो तो केवळ सोपस्कार म्हणूनच न्यायालयाचा आदर राखत ५०१ मीटरवर बार चालू राहतो,डान्सबार एवजी कलापथक फुलतात अन् गुटख्या एवजी मावा चघळतात.
प्रवास जरी तेजस एक्सप्रेस मधुन केला तरी प्रवासी मात्र जनरल मानसिकतेचे असतील तर अशा आधुनिक विकासाची कास धरून काय साध्य होणार सरतेशेवटी वरवरची रंगरंगोटीचा लेप तडकणारच अन् आतील भेसूर चेहरा उघडा पडणारच.
सध्याच्या सामाजिक, राजकीय,आर्थिक परिस्थितीत जोपर्यंत प्रतिकात्मक नैतिकता हाच आपला निजात्मभाव असेल तोपर्यंत दिखावेगिरी करणारेच आदर्श असेल अन् जगणे हा एक सोपस्कार..!
