दडते ते पाप, घडते ते पुण्य
चढते ती धुंदी, उरते ते शुन्य
जडतो तो जीव, लागते ती आस
बुडतो तो सुर्य, उरे तो आभास
कळे तोच अर्थ, उरे तोच रंग
ढळतो तो अश्रु, सुटतो तो संग
दाटते ती माया, सरे तोच काळ
ज्याला नाही ठाव ते तर आभाळ
घन निळा डोह, कधी दृढ़ माया
आभाळमायाss आभाळमायाss
संतोष
मृत्यूने तुझ्या जगण्याला मिळालेला पुर्णविराम जरी अस्वस्थ करणारा असला तरी आठवणींची साठवण करणे एवढेच शिल्लक राहिलय. मृत्यूनंतर (जर काही असेल तर) तुझ्या आत्म्याला मुक्ती मिळून मोक्ष प्राप्ती होवो हीच त्या अद्वैताला प्रार्थना...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा