इथे ओशाळला मृत्यू....
मृत्यू हा शब्द जरी उच्चारला तरी एक अनामिक भीती मनात निर्माण होते. मृत्यू जरी अंतिम सत्य असले तरी ते स्वीकारणे तेवढेच अप्रिय अन क्लेशदायक असते. सध्या निर्माण झालेल्या कोरोना नावाच्या महामारीत मृत्यू नावाची वेगळीच दहशत अन् नातेसंबंधातील संशय व भीतीने ग्रासलेली असंवेदनशीलता पाहायला मिळते आहे.
कोरोना संसर्ग झालेल्या व्यक्तीच्या मृत्यूनंतर जवळचे नातेवाईक हात लावायलाच काय पण अंत्यसंस्कार करण्यासाठी देखिल टाळाटाळ करीत आहेत.अशा परिस्थितीत ही जबाबदारी एक तर नेमून दिलेल्या चतुर्थ शासकीय कर्मचाऱ्यांवर अन्यथा स्वयंस्फुर्तीने करणाऱ्या सामाजसेवकावर येऊन पडते.अशीच जबाबदारी गेली २५ वर्ष पार पाडणारे पिंपरी-चिंचवड महापालिकेचे कर्मचारी नागेश वाघमारे हे देखील सध्याचे कोरोना वाॅरीयर परंतू आजच्या परिस्थितीत केवळ भीतीपेक्षा स्वतःच्या मृत्यूचा धोका अधिक असताना कर्तव्याचे काटेकोर पालन करणारे नागेश वाघमारे हे अधिक कर्तव्यदक्ष.त्यांना याबाबत विचारले असता त्यांचे उत्तर असे होते की एक दिवस सगळ्यांनाच मरायच आहे मग एवढं घाबरून जगायचं कशाला.विशेष म्हणजे त्यासाठी 'मृत्यु' हा शब्दच त्यांनी स्वतःच्या मानेवर गोंदवला आहे.हल्ली टॅटू काढण्याची फॅशन असताना मृत्यू सारखा नकोसा वाटणारा शब्द गोंदणे हे त्यांनी मृत्यू नावाच्या भीतीवर विजय मिळवत त्या सत्याला धीरोदात्तपणे सामोरे गेल्याचे अधोरेखित करते. नागेश वाघमारे नावाच्या अशा मृत्युंजयास माझा त्रिवार सलाम...!
मृत्यू हा शब्द जरी उच्चारला तरी एक अनामिक भीती मनात निर्माण होते. मृत्यू जरी अंतिम सत्य असले तरी ते स्वीकारणे तेवढेच अप्रिय अन क्लेशदायक असते. सध्या निर्माण झालेल्या कोरोना नावाच्या महामारीत मृत्यू नावाची वेगळीच दहशत अन् नातेसंबंधातील संशय व भीतीने ग्रासलेली असंवेदनशीलता पाहायला मिळते आहे.
कोरोना संसर्ग झालेल्या व्यक्तीच्या मृत्यूनंतर जवळचे नातेवाईक हात लावायलाच काय पण अंत्यसंस्कार करण्यासाठी देखिल टाळाटाळ करीत आहेत.अशा परिस्थितीत ही जबाबदारी एक तर नेमून दिलेल्या चतुर्थ शासकीय कर्मचाऱ्यांवर अन्यथा स्वयंस्फुर्तीने करणाऱ्या सामाजसेवकावर येऊन पडते.अशीच जबाबदारी गेली २५ वर्ष पार पाडणारे पिंपरी-चिंचवड महापालिकेचे कर्मचारी नागेश वाघमारे हे देखील सध्याचे कोरोना वाॅरीयर परंतू आजच्या परिस्थितीत केवळ भीतीपेक्षा स्वतःच्या मृत्यूचा धोका अधिक असताना कर्तव्याचे काटेकोर पालन करणारे नागेश वाघमारे हे अधिक कर्तव्यदक्ष.त्यांना याबाबत विचारले असता त्यांचे उत्तर असे होते की एक दिवस सगळ्यांनाच मरायच आहे मग एवढं घाबरून जगायचं कशाला.विशेष म्हणजे त्यासाठी 'मृत्यु' हा शब्दच त्यांनी स्वतःच्या मानेवर गोंदवला आहे.हल्ली टॅटू काढण्याची फॅशन असताना मृत्यू सारखा नकोसा वाटणारा शब्द गोंदणे हे त्यांनी मृत्यू नावाच्या भीतीवर विजय मिळवत त्या सत्याला धीरोदात्तपणे सामोरे गेल्याचे अधोरेखित करते. नागेश वाघमारे नावाच्या अशा मृत्युंजयास माझा त्रिवार सलाम...!
